Follow

Zondag, 14 mei: eerste wedstrijd om de promotie.

DA I Varsseveld vs DA I OVV ’67.

Reclame voor het vrouwenvoetbal.

Het werd vooraf al Super-Sunday genoemd, met onze wedstrijd in de play-offs en de laatste wedstrijd van Heren I en het afscheid van Martijn Besselink, voormalig topkeeper van beroep en Sander Hoopman, de trainer van de mannen. Voor ons de schone taak om deze stralende Moederdag-Zondag af te trappen tegen onze gasten uit de regio Oosterhout, geen 135 maar 155 km van Varsseveld.

De vooraf ingewonnen informatie bij Tom Vrenken van Gelre I, was deels nuttig, maar de te verwachten 1-4-5-1 opstelling bleek een doodgewone 1-4-3-3 te zijn. Wij wilden ons niet aanpassen en begonnen in de vertrouwde

1-4-4-2 formatie. Omdat Hilde voor ‘scoutingwerkzaamheden’ op de Spaanse gronden was, moest Margot een linie zakken en speelde Feikje op 8 en Yi-Lien op 11. De gasten kwamen iets feller uit de startblokken dan wij zonder dat het gevaarlijk werd. Sterker nog, al naar 5 minuten snelde Clara (zoals zo vaak dit seizoen) op links voorbij haar tegenstander en kreeg de bal voor het doel waar Pen zich op de Pem-Manier vrij speelde en beheerst in de 8e minuut reeds de 1-0 liet aantekenen.

Dat was een dikke streep door de rekening van de gasten, er zou toch relatief eenvoudig gewonnen kunnen en moeten worden (…) Het werd een wedstrijd, met felle, soms keiharde duels en de meeste mogelijkheden voor ons. We waren nog wat te gehaast in balbezit en daardoor leek het soms een beetje op ‘hotse-knotse-begonia’ voetbal. Achterin gaven we weinig weg en als er een kans kwam stond daar Petra die haar beste wedstrijd van het seizoen keepte, chapeau!

Het is tekenend voor ons seizoen dat een klutsbal in de 5 meter zomaar in de 30e minuut over de lijn hobbelt en het zomaar 1-1 is, tegen de voetbalverhouding in. We bleven voor de bal gaan en vlak voor de rust kregen we een vrije trap mee, diagonaal voor het doel op minstens 25 meter. Corine nam deze en legde al haar schotkracht in de trap en iedereen (ook onze tegenstanders en hun dug-out bezetting) zag de bal al in hoog in de kruising verdwijnen. Op onverklaarbare wijze, maar bijzonder knap, wist de keepster met de vingertoppen de bal nog te beroeren waardoor het een corner werd. Bij 2-0 zou de wedstrijd waarschijnlijk gespeeld zijn. Inmiddels kwamen er steeds meer mensen op het sportcomplex en die zouden een zinderende 2e helft zien.

Beide teams speelden om te winnen en dat leverde reclame op voor het vrouwenvoetbal. De pas 18-jarige scheidsrechter Scholten uit Tolkamer floot een prima wedstrijd, misschien twee missertjes maar we zien ze veel en veel slechter voorbij komen. Loes inmiddels ingebracht voor de leeg gespeelde Feikje en verder het team intact gelaten. Corine heerste achterin (die hebben we volgende week nodig Roy….) en feitelijk speelde iedereen met lef en ongelooflijk veel inzet. Niet altijd even slim, maar wel in de overtuiging dat we konden winnen. De mentaliteit binnen de groep is heel goed en de aanmoedigingen helpen daar ook bij.

En dan is daar de 60e minuut. Myrthe speelt zich vrij en daarna poort ze twee tegenstanders, rukt op richting 16 meter en schiet de bal hard en hoog in het doel, een werelddoelpunt. Ze maakt er niet veel, maar de doelpunten die ze maakt zijn van grote schoonheid. Werkelijk iedereen klapte en het hele team kwam haar feliciteren. Nu het koppie erbij houden.

OVV ’67 was aangeslagen en had waarschijnlijk niet op deze tegenstand en voetbalkwaliteiten gerekend. Ze gingen nu alles of niets spelen en sommige kregen zelfs kramp. Wij werden ook moe, maar zijn conditioneel een sterk team. We kregen meer ruimte voorin maar konden de mogelijkheden niet omzetten in een beslissende 3-1 helaas. De tegenstander wisselde nog en pompte de ballen naar voren. Er kwamen kansen, maar zoals gezegd Petra en de meiden voor haar hielden prima stand. Tot de 88e minuut (…) op links werd een sprintduel verloren en uit daarop volgende schot werd de paal geraakt. Helaas konden we niet voorkomen dat uit de rebound de 2-2 werd gescoord. Heel jammer. Beide teams bleven strijden voor de winst, maar het mocht er voor ons niet van komen. Het meer dan verdiende gelijkspel in een heerlijke voetbalpot was het resultaat.

Volgende week zondag spelen we in Oosteind om 12.30 uur. We gaan met een grote bus en er is inmiddels een actie gestart (initiatief Wim Roenhorst) om supporter in die bus mee te nemen. Zoals het er nu naar uitziet zullen we om 09.15 uur vanaf de club vertrekken. We hebben alles nog in eigen hand om een ronde verder te komen en met Hilde er dan weer bij (en hopelijk Corine) kan het ook daar in Brabant een mooie pot worden. Voor de neutrale (en ook minder neutrale) toeschouwers was het een heerlijk partij.

 

 

Ton Wiggers

Foto 1: de nestor en de benjamin (Corine en Yi-lien) zijn er klaar voor.



Foto 2: de rest van het team volgt en zal een zeer goede partij spelen.