Follow

Zondag, 15 oktober.

Uitwedstrijd in Nijmegen Trekvogels DA I vs SC Varsseveld DA I

“Sinterklaas is vroeg dit jaar…”

 

Een prachtige dag, rond de 22 graden. De accommodatie van deze grote vereniging ligt in het bosrijke deel van Nijmegen. Het is spelen op een goed kunstgrasveld, maar voor het juiste combinatiespel is dat prima. Werden we vorige week nog verrast in de laatste fase van de wedstrijd en lieten we volledig onnodig twee punten liggen; dat zou vandaag niet gebeuren! Op de heenreis kreeg Kim een lekke band en zou later aansluiten. Op dit moment is zij de tweede keeper en heeft vaak werk op zaterdagavond/nacht. Er dan toch weer bij zijn en ook vrijwel altijd op de trainingen. Dat is een prima mentaliteit. Daarover gesproken: er zijn kennelijk toch speelsters die denken dat de voorbereiding op een wedstrijd begint als het fluitsignaal gaat. Fout! Dat begint met een normale nachtrust en vanaf het moment dat je ons terrein op bent, moet de wedstrijd beginnen. Vandaag zouden we ook weer laksheid en ‘het zal wel goed komen’ situaties zien die niet horen bij een team dat mee wil doen voor de bovenste plaatsen!

Dat gezegd hebbende, nu de wedstrijd!

 

Het publiek had nauwelijks een plaatsje in de zon bemachtigd of het was Clara die de eerste beste bal snoeihard in het dak van het vijandelijke doel schoot, boem! 0-1 Een heerlijk begin en we gingen er eens goed voor zitten. De tegenstander trok zich massaal (alle 11 !) terug op eigen helft en probeerde er met een counter uit te komen. Na de eerste prima 10 minuten gingen we over in een luxe uitvoering van ‘walking voetbal’, de bal werd zonder tempo rondgespeeld waardoor het makkelijk verdedigen werd voor Trekvogels. Aan het eind van de eerste helft ging het wat beter en we kregen mogelijkheden op de 0-2 en 0-3, misschien hadden we zelfs met 0-4 de rust in moeten gaan. Het was een beetje van hetzelfde als vorige week, kansen genoeg, maar geen doelpunten behalve die van Clara.

 

In de rust aangegeven dat het tempo omhoog moest en dat we achterin 100% op onze tellen moesten passen. Een fout zou zomaar afgestraft kunnen worden. Meer vanuit de 2e linie schieten en hard werken en elkaar helpen. Als trainer kun je wel eens het idee hebben dat je tegen de muren staat te praten, zoals zondag dus. We begonnen als ‘natte kranten’, deden niets van we afgesproken hadden. En dan maak je de tegenstander sterker en moediger. Het kon dan ook niet uitblijven dat er een fout kwam die ons een doelpunt kostte. Hilde treuzelde aan de zijlijn, meende dat de bal uit zou gaan, maar de tegenstander veroverde de bal en ja hoor, 1-1. Nu moet gezegd worden dat Hilde met een liesblessure speelde en altijd een toonbeeld van inzet is. Een foutje kan gebeuren, maar de rugdekking was ook nergens te vinden. Hoe dan ook, de wedstrijd wordt ook daadwerkelijk een wedstrijd met soms stevige tackles en kansen/kansjes over en weer. Hielden wij ons koppie erbij en de ruimtes groot waardoor we lekker aan het voetballen kwamen en onze klasse (die we hebben) toonden: nee!

Het ging pijn aan de ogen doen en dan voel je het aan. Het geluid van de stoomboot van Sinterklaas galmde in de 88e (!) minuut over het veld en we werden heel eenvoudig uit gecounterd, 2-1 voor Trekvogels. We probeerden nog wat te forceren en met Malou Westerveld in de spits kwam er wat meer snelheid. Overigens toonde Malou een enorme werklust en drive naar het doel. Een voorbeeld voor verschillende spelers vandaag. De uitermate zwak fluitende scheidsrechter maakte er naar 93 minuten een einde aan.

 

Verloren we vorige week volledig onterecht 2 punten, dit verlies is alleen aan ons zelf te danken. Het zal niet in de wil zitten, maar als TEAM moet je alles willen geven voor de winst en niet zoals nu. Dat iedereen met het koppie omlaag zit in de kleedkamer is hopelijk uit schuldbewustheid. We geven 5 punten weg in twee wedstrijden en dat is in een competitie met slechts 11 teams heel moeilijk in te halen. Voor mensen die niet tot het uiterste willen gaan is geen plaats in de basis. We hebben nu twee weken rust, met mogelijk een bekerwedstrijd. Een mooie gelegenheid iets nieuws in de opstelling te proberen als het kan en moet. Met een stevige kater de terugweg naar Varsseveld aanvaard. Gelukkig was het mooi weer, beste nieuws van de dag.



Voor de wedstrijd zoeken de latere invallers de bank in de zon op.


De warming-up (warm en matig).



Jansen en Jansen nemen al plaats!

 

Ton Wiggers

Trainer-Coach DA I