Follow

 

 

Zondag, 18-2: FC Kunde – SC Varsseveld.

 

Onterechte nederlaag, maar ook deels eigen schuld.

 

Na een ongelooflijk lange winterstop (17 december laatste competitiewedstrijd), was het nu aantreden op het werkelijk super mooie, nieuwe kunstgrasveld, van FC Kunde in de studentenstad Nijmegen. Het was een mooie middag om te voetballen, ongeveer 7 graden en een flauw zonnetje. Onze tegenstander staat 2e op de ranglijst en wist in de thuiswedstrijd van ons ternauwernood in de 92e minuut een 1-1 uit het vuur te slepen.

 

Kunde doet het met louter studenten en elk jaar staat er wel een groot talent in het team. Nu was dat de linksbuiten spelend onder nummer 16, zeer snel, technisch begaafd en een voortdurende dreiging voor onze achterhoede.

 

Na eerst een minuut stilte voor een overleden clublid, ging het direct bij de aftrap al bijna mis. Kunde ramde de bal op de als een raket vertrokken ‘16’ en op het laatste moment kon een recordsnel doelpunt (na 6 seconden) worden voorkomen. Het is best frustrerend (voor iedereen) om na een goede warming-up ook een soort van 2e warming-up te zien (het eerste kwartier…) We stonden er niet letterlijk bij, maar kwamen wel ongeveer overal te laat. Hierover is voldoende gezegd en wordt ook elke voorbespreking aangehaald “vanaf de 1e seconde”   (vanaf de 16e minuut???)  Hoe dan ook: we startten slecht en gaven de tegenstander de ruimte om vrijuit te voetballen en direct druk te zetten op onze achterhoede, overigens over de hele wedstrijd, onze beste linie! Na een kleine 20 minuten wordt een niet al te moeilijk schot niet optimaal weggewerkt door de doelvrouw en een makkelijke 1-0 is het resultaat.

 

Dan wordt het toch meer een wedstrijd en zien we strijd en met vlagen redelijk voetbal en zelfs een paar mogelijkheden: Malou ziet een hard schot gestopt worden door de keepster. Een aantal corners zorgen voor gevaar, maar niets overtuigend. De eerste helft is gewoon te slap. Pas in de 40e minuut wordt er plots gevochten en meer druk gezet en dat resulteert in de 1-1 door Sanne. Dan onderscheid zich Kim (spelend voor Petra) met een paar cruciale reddingen en zo halen we met deze stand de rust. Daarin onderkennen de speelsters dat er echt wel een tandje bij moet en dat we ook beter positiespel moeten spelen. Met die goede voornemens de 2e helft begonnen.

 

In de 46e (!) minuut krijgt de sterk spelende Loes ongelukkig via haar been de bal tegen de hand en de onthutsend slecht fluitende scheidsrechter geeft pardoes een penalty. Terecht? Volgens de letter van de wet: ja. Dit buitenkansje wordt feilloos benut: 2-1

 

Er gebeurt iets in het team: er wordt niet 1 maar wel 3 tandjes bijgezet, druk op de tegenstander, feller in de duels, de bal sneller rond laten gaan, coaching duidelijk. Prima-de-luxe: maar wel wat laat. Met een aandachtige Patrick van Tilburg (trainer van onze volgende tegenstander; Orion) langs de lijn doet het team wat we circa een uur eerder met elkaar hadden afgesproken. Met twee wissels: Pem en Alicia voor Bettine en Malou, kwam er direct weer frisse druk in de voorhoede. De linies sloten beter aan en we kregen een paar mogelijkheden waarin we helaas vaak een verkeerde keus maken. Passen in plaats van schieten bijvoorbeeld. Aan de tegenstander viel te merken dat het spel kantelde en nu hanteerden ze veelal de lange bal. Wij waren het voetballende team. Na 70 minuten valt de goal echter aan de andere kant. Een communicatiefout wordt handig afgestraft en de wedstrijd lijkt gespeeld. Maar niets van dat. We blijven voetballen en vijf minuten later wordt een mooie aanval door de lepe Alicia afgerond en de aansluitingstreffer is een feit. We hebben nog tijd en iedereen geeft alles (…) De tegenstander is conditioneel minder en maakt meer overtredingen (die overigens door de scheidsrechter niet worden herkend….) De kansen op de gelijkmaker zijn er maar worden niet benut. Dan in de 92e minuut (….) een van richting veranderd schot hobbelt langs de keepster, maar met een ultieme poging weet ze de bal nog net voor de lijn te pakken.

 

Even later een juichende bank van de tegenstander, opluchting dat de 3 punten in Nijmegen blijven. Frustratie bij ons omdat we een gelijkspel, op basis van de 2e helft, verdiend hadden, maar ook omdat we de eerste helft letterlijk de helft hebben gebracht van wat we kunnen brengen. Met een smalle selectie ( 13 speelsters ) is het een lastig seizoen. We zullen uiteraard nog de nodige punten pakken, maar blijft evident dat we er- en herkennen dat een wedstrijd bij seconde 1 begint en niet pas naar een kwartier. Volgende week kunnen we met de juiste start misschien voor een verrassing zorgen bij het veruit best voetballende team van onze klasse, juist ja…. Orion.

 

foto vanaf het terras van het sportcafe van het super
mooie sportcomplex.

 


minuut stilt vooraf.

 

 

Ton Wiggers

 

Trainer Dames I Varsseveld.