Follow

“Ook de kampioen moet er aan geloven in Varsseveld”.

Zondag 27 mei: met een verdiende 3-0 besluiten we onze reguliere competitie.

SC Varsseveld vs Orion: 3-0

Het was een erg warme en vooral benauwde zondag. Gelukkig hoefden we niet op een artificiële ondergrond te voetballen, dat scheelt zo maar 8 graden. Vooraf was al duidelijk, gezien de behaalde periodetitel van vorige week, dat onze competitie nog een staartje zou gaan krijgen.

Anderzijds, bij winst kwamen we op 4 punten van Orion en definitief op de 2e plaats in de competitie. Wat als… werd nogal eens uitgesproken.

Haalden we uit de eerste 10 wedstrijden 11 punten, uit de laatste 9 wedstrijden 24 punten, waarbij de laatste 8 wedstrijden allen in winst werden omgezet.

De eerste periode werd gewonnen door de kampioen Orion met 20 punten uit 9 wedstrijden, de 2e periode door ons met 24 punten uit 9 games, indrukwekkend! Uiteindelijk hebben we van alle teams in de competitie 1 of 2 keer gewonnen, behalve van Kunde, een verliespartij en 1x gelijk.

Terug naar Orion waar we ‘uit’ met 6-1 verloren. Het team van Patrick van Tilburg is een homogeen team met een paar speelsters die er bovenuit steken. Eigenlijk kent het geen echt zwakke plekken, misschien dat de keepster nog een paar extra trainingen (haar linkerhoek) kan gebruiken. Het is een technische ploeg en wij feliciteren ze met het behaalde kampioenschap. Patrick mocht een mooi wijntje van zijn collega in ontvangst nemen.

We hadden wel een zeer speciale pupil van de week. Voor ons met afstand de pupil van het jaar EN ook onze mascotte van de ploeg. Lynn, dochter van Corine en Roy (vader-fotograaf-supporter) met nieuwe schoenen en de uitstraling van een kleine filmster was er vanaf het begin bij. Aan de hand van de volledig terecht super trotse mama liep ze mee, was ze in de kleedkamer EN zou ze dribbelend ook het openingsdoelpunt van de dag maken. Daarnaast nog bij de trainer op de knie en samen de aanvangsfase bekeken. Toen Lynn zag dat het goed ging komen, gevolg gaf aan de vraag van haar vader (die al een paar keer gevraagd had om bij hem te komen zitten, maar kansloos was omdat ze eigenlijk de ‘Best Seat in the House had”). Er zijn dan ook wat meer foto’s gemaakt dan normaal. Overigens vonden we elke pupil van de week heel erg leuk om erbij te hebben. Dank aan Ina voor haar inspanningen. Maar zoals er ook maar 1 Messi is (ja, Alicia dan) is er ook maar 1 Lynn…

We begonnen in de beproefde opstelling, met dit verschil dat Petra weer onder de lat stond en Kim aan het feestvieren was in Scheveningen. Het was te zien dat de twee beste teams uit de competitie tegenover elkaar stonden. Mooie combinaties en goed positiespel. Het was niet zo dat Orion kwam om ons de punten te schenken. Dat is niet de mentaliteit van de Nijmegenaren. We kregen al snel een paar kansen die de keepster goed wist uit te schakelen. In de 11e minuut kregen we een vrije trap mee die door Corine naar de link weglopende Alicia werd gepasst en in de linkerhoek geschoten; 1-0, lekker. De scheidsrechter Ronnie Hendriksen (goed gefloten) gaf halverwege de 1e helft een drinkpauze. Daarna ging het vrolijk verder en ondanks verwoede pogingen werden onze gasten niet echt gevaarlijk. Speelde Danique vorige week nog een moeilijke partij, nu was ze haar tegenstander de baas. Het hele team speelde goed, ons positiespel is wellicht het beste in de competitie en de samenstelling is als een puzzel in elkaar gevallen. Achterin met 1 op 1 en Corine daarvoor is een gouden greep gebleken. Het middenveld beschikt over veel voetballend vermogen en met snelle en behendige buitenspelers (Clara en Sanne of Malou) en een balvaste spits (Pem) zijn we enorm gegroeid.

In de pauze de leeg gespeelde (last van warmte en druk-druk-druk leven) Aafke gewisseld voor Yi-Lien. Helaas hadden we ook Clara al moeten wisselen die een vervelende teen (voet) blessure opliep en waarbij gevreesd moet worden dat het seizoen er voor haar opzit. Hiervoor kwam onze Malou het veld in.

We wisten dat we ook de 2e helft nog een keer vol aan de bak moesten en we wilden de 0 houden. In de 48e minuut vertrok Malou van links over de flank en trok de bal op volle snelheid (een Clara-achtige actie) voor en daar was Alicia die beheerst inschoot; 2-0 Het voetbal bleef goed om naar te kijken en het publiek liet dat merken. Onze spits, Pem, miste nog een kans, maar in de 55e minuut besliste ze beheerst de wedstrijd; 3-0

Orion wisselde nog een paar keer, maar ook ondanks het inbrengen van de sterspeelster Anna, kwamen er geen 100% kansen meer. Wij verzuimden nog een paar keer te scoren. Het was echter goed zo. Loes viel in de 72e minuut in voor Pem. Na 90 minuten was het klaar: 8e wedstrijd op rij gewonnen. En daar kwam onze onvolprezen Willem Roenhorst met bloemen en cadeautjes het veld in om ons te bedanken voor het mooie seizoen.

Langs deze weg willen wij Willem en familie EN onze trouwe supporters bedanken voor de ondersteuning, uit en thuis!

Zondag 3 juni spelen we THUIS om 12.00 uur de 1e promotiewedstrijd tegen het team HVCH uit Heesch. Ook een periodewinnaar uit de 2e klasse.

Na de wedstrijd bleef het nog lang gezellig (zie de foto’s).

De statistieken:

6 wedstrijden (deels heel dom) verloren.

1 wedstrijd gelijk

11 wedstrijden gewonnen.

Punten behaald: 34 ( gemiddeld per wedstrijd: 1,88)

Aantal doelpunten voor: 67 (gemiddeld:3.7 per wedstrijd)

Aantal tegen: 33 ( gemiddeld 1,8 per wedstrijd, slechts 2 x de 0 gehouden… daar werken we aan).

 

Een geconcentreerde Lynn, voor aanvang van de wedstrijd met een 
'klein beetje' trotse mama Corine. Check out de fantastische 
voetbalschoentjes!

 Oh, hier rechtsaf dus mama....

ff kijken of dat wel helemaal goed gaat....


onderonsje tussen Lynn en de scheidsrechter...

Yeah.... gescoord (wel een eind lopen van middenstip naar het 
doel en dan al gewisseld worden (...)

 best Seat in the House... (ff wachten papa Roy)

Willem bedankt ons, maar wij bedanken hem en de familie ook!!

Ton Wiggers

 

Trainer-Coach van ‘de nr 2 in de competitie’….