Follow

Nacompetitie na 1 wedstrijd gespeeld.

Smalle selectie niet genoeg om promotie af te dwingen.

Zondag 3 juni: SC Varsseveld vs HVCH uit Heesch 1-4

Er waren voor de wedstrijd al zorgen vanwege de afwezigheid van vier speelsters die normaal deel uit maken van ons team. Enerzijds door een blessure (Clara) en anderzijds door het bezoeken van een festival (..) Ik zeg niet dat we anders wel gewonnen hadden, maar zoals de voorzitter treffend en vilein meldde :”dat was bij het andere vlaggenschip niet gebeurd”, naar aanleiding van een eerder wedstrijdverslag. Hij had gelijk en ook dat gegeven zullen we accepteren EN van leren. Als je met de winterstop op de bijna laatste plaats staat (…) verwacht je niet dat je 2e in de eindrangschikking wordt en een periodetitel pakt. Voor komend seizoen een goede les. De competitie duurt tot en met de nacompetitie! Daar moet je rekening mee houden, voor je teamleden, de staf, de club en de supporters.

Onze tegenstander uit Heesch (bij Oss) eindigde op de 3e plaats met evenveel wedstijdpunten al wij, maar met een minder doelsaldo. Het is een bekend gegeven dat de competitie in het Brabantse land van een wat hoger niveau is dan in De Achterhoek, het leeft daar meer en de gemiddelde vereniging heeft meerdere (soms  4) damesteams, waardoor de concurrentie groot is. Elke week onder net wat meer weerstand voetballen is leerzaam en dat zou het voor ons vandaag ook worden.

We begonnen met overtuiging en veel daadkracht, maar ook HVCH trok fel van leer. Door Sanne kregen we twee dikke kansen om te scoren, maar dat lukte net niet. De gasten speelden op de counter en heeft voorin en centraal op het middenveld vaardige en snelle speelsters. In de 10e minuut worden we uit een counter op een 0-1 achterstand gezet en verliezen we even het overzicht. We vergeten te voetballen en missen het voetballende vermogen en overzicht om de rust te bewaren. Heesch is net even feller en slimmer en de 0-2 in de 29e minuut is niet onverwacht.

Dat wij ook nog kansen krijgen maar niet benutten is niet lekker voor het zelfvertrouwen. Vanachter de reclameborden worden welgemeende adviezen gegeven. Als je daaraan mee gaat doen, speelt de keepster binnen de kortste keren als spits…

Meike Wessels speelde op het middenveld en bewijst dat ze heel goed kan voetballen, overzicht heeft, maar een beroerde conditie. Als die met ons mee komt trainen en voetballen….

De warrig en zeker niet voor ons fluitende scheidsrechter geeft ons na 47 minuten pauze. Hierin aangegeven wat er fout ging (geen positiespel, te weinig balbezit en vooral het laten leiden door frustratie). Dat moet en kan anders.

De tweede helft spelen we een stuk beter en wordt het een gelijkwaardige wedstrijd. We komen er wat beter in en je voelt dat nu een aansluitingstreffer op een goed moment zou komen. Helaas valt die door een ongelukkige verdedigende actie aan de andere kant: 0-3 We rechtten onze rug en uit een werkelijk snelle en mooie aanval over de zijkant (voorzet Alicia en afwerking van Pem) scoren we de 1-3. Kan het nog? We worden wat brutaler en vooral bal vaster. Helaas wederom een verdedigende inschattingsfout ( we moeten echt leren om te durven koppen….) wordt het 1-4 De pas 14 jarige (….) Jara valt in en je ziet direct dat het meisje kan voetballen en een mooie toekomst voor zich heeft. Daar gaan we nog veel plezier aan beleven. Ook Carly komt nog binnen de lijnen en doet dat verdienstelijk. Uiteindelijk verliezen we de wedstrijd (geflatteerd, maar wel terecht) met 1-4.

Onze competitie zit er op. Donderdag nog 1x trainen en dan de zomerstop. We hebben een competitie met werkelijk 2 gezichten gehad. Een beroerde 1e helft (11 punten uit 10 wedstrijden) en een geweldige 2e helft ( 24 punten uit 8 wedstrijden). Hoe dat kan?

Op de eerste plaats het omschakelen van een 4-4-2 naar een 3-4-3 systeem. Hierdoor kregen we veel meer druk op de tegenstander en veel, veel meer kansen en doelpunten. Elke wedstrijd met een vaste opstelling begonnen en het positiespel is zoveel beter geworden.

We hebben als team (ook de reservespelers) zeer goed gepresteerd en het helaas in de 1e helft laten liggen anders waren we fluitend kampioen geworden. De inhaalrace was geweldig. Onze basisselectie bestond uit 13 (!) speelsters, dat is ongekend laag. Voor het volgend seizoen komen we uit op 18 speelsters en daarmee gaan we voor het kampioenschap.

Ik heb het team een groot compliment gegeven na de laatste wedstrijd en dat is volledig terecht!

Resumerend:

De trainingsopkomst was goed tot zeer goed.

Blessures hebben we nauwelijks gehad, het team is topfit.

De sfeer, op trainingen en wedstrijden is perfect. De groep (bedoel team & staf) is hecht en gaat voor elkaar door het vuur.

We beseffen ons terdege dat we een kans hebben gehad om kampioen te worden. Aan de andere kant weten we ook dat we er volgend jaar nog beter voorstaan dan nu! Dat geeft overigens geen zekerheid, daar zullen we hard voor moeten werken.

DANK AAN:

Onze supporters die er altijd waren en die volgend jaar ook weer onontbeerlijk zijn. Met Lynn, (mascotte van de ploeg, pupil van het jaar) de jongste en trouwe supporter en haar vader Roy, een prachtig tandem.

Onze sponsor, de familie Roenhorst, ook voor het nieuwe seizoen hebben ze ons al weer enorm verwend! De ‘tussendoortjes’ na de wedstrijden. Het wassen van de voetbalkleding door Yvonne: Chapeau!!! We zullen er alles aan doen jullie naam breed en goed uit te dragen!

De staf: Lucie, onze verzorgster, maar ook zeer betrokken bij het team, altijd aanmoedigend en met een kritische blik op het spelletje, een winnaar.

Astrid en Bea: een twee-eenheid zoals je ze niet vaak ziet. Die nemen de trainer veel werk uit handen en zijn altijd positief en vol humor. Belangrijk voor de sfeer in de groep. Om te klankborden en om lekker veel mee te lachen. Lachen is sowieso een voorwaarde in ons team!

Marcel: niet meer weg te denken. Messcherp met de vlag, prettig om met hem de 1-op-1 gesprekjes te voeren voor, tijdens en na wedstrijden.  De Ettense (gortdroge) humor…. Geweldig.

Team Anja: voor het fruit, de drankjes, de koffie, de gezelligheid in de kantine.

Het bestuur: ja, we zijn wel kritisch en misschien veeleisend. Aan de andere kant weten we dat jullie je stinkende best doen en dat verdient een compliment. Maar (zoals Ronald ook doet…) we mogen elkaar best scherp houden. Dat brengt het beste in iedereen naar boven. Als dat kunstgrasveld er toch eens zou komen J

Last but not least:

Wil ik (mag ik dat voor een keer openlijk zo zeggen) ‘mijn meiden’, bedanken voor de trainingsarbeid, de wedstrijd(instelling), het plezier dat jullie meebrengen, de inzet, de vrolijkheid, het mooie seizoen. We hebben hard getraind en als team en individu zijn we beter geworden, door jullie eigen inzet en instelling. Het was, is en blijft voor mij een voorrecht om met jullie te werken. Dank daarvoor!

Van Lynn kreeg de trainer een zelf geplukt bosje bloemen, dat overigens 

na de wedstrijd weer keurig door haar werd terug gevraagd :)



De opkomst van de 2 elftallen die er een vermakelijke wedstrijd 
(behoorlijk niveau) van zouden maken.

Ton Wiggers

 

Trainer-Coach