Follow

BEKER: zondag 21.10 DVC ’26 uit Didam vs DA I Varsseveld
Veel beter en toch verliezen: kansen niet benutten!

Op het kunstgrasveld van DVC wilden we dit keer (de laatste jaren veelal verloren in De Liemers) een goede pot neerzetten en, zeker zo belangrijk, naar de volgende ronde in het bekertoernooi. Met Sanne Rutgers op de bank (“heel raar om hier zo te zitten en niet mee te kunnen doen), vanwege ziekte de afgelopen week.

DVC heeft maar liefst 5 meiden van het ter ziele zijnde Gelre kunnen inlijven. Drie speelster hebben bij ons nog meegetraind, maar meende toch op een hoger niveau te moeten gaan spelen. Maar, er was maar 1 team de baas op het veld en dat waren de zogenaamd ‘mindere uit Varsseveld’. We pakten de draad op zoals we vorige week waren gestopt. Zeer goed positiespel, compact bij balverlies en ‘groot spelend’ in balbezit.

We kregen niet, maar speelden de nodige kansen uit, sommige wat moeilijk om te maken, maar zeker vier kansen die er gewoon in moeten! DVC had helemaal niets in te brengen (wat nu, toppers van voormalig Gelre, die mochten de handjes dichtknijpen dat het zo lang 0-0 bleef). Er was ook verbazing bij de dug-out van de tegenstander. Over ons spel, dat verzorgd was en de organisatie stond prima.

In de 32e minuut dan gerechtigheid. Een aanval over de rechterflank ( 1-2 combinatie, vrije man gevonden en Geke die doorstoomt over de rechterkant) de achterlijn haalt en aflegt op Pem, die vervolgens verwoestend uithaalt en eindelijk de 0-1 tegen de touwen schiet.

We voelen dat het er in zit om voor de rust nog vaker te scoren. Maar zoals gememoreerd, we falen in de afwerking, niet omdat de keepster vaak moest ingrijpen. Pech en concentratie. In de rust zei Roy (vader van Lynn) terecht “het al 0-5 moeten zijn”. Immers, DVC schoot pas in de 43e (1)minuut voor de eerste keer op doel...

In de rust gewisseld met Loes voor Meike en Sanne voor Clara. We wilden direct na de thee ‘doordrukken’. Gezegd moet worden dat DVC beter uit de kleedkamer kwam dan wij en tussen de 45 en 65 minuut veel druk uitoefenden. Wij speelden goed en vaker de buitenspelval uit. Scheidsrechter Berentsen uit Zelhem accepteerde de vlagsignalen van beide grensrechters, tot de 65e minuut hij het kennelijk wel genoeg vond en ‘vol in buitenspel’ DVC liet doorvoetballen en de 1-1 liet aantekenen. Het vlagsignaal van Marcel werd genegeerd.

Nu volgde een tijdje ‘vechtvoetbal’, hetgeen ons niet zo ligt. De tegenstander loerde op de counter en 1, letterlijk 1 moment van de bal niet goed wegschieten, maar weg willen glijden betekende de 2-1 achterstand. De koppies gingen niet hangen, we voelden ons de betere en waren ook de betere. Sanne bleef op links rushes maken tot frustratie van de laatste man van DVC (“trainer, wissel onze rechtsback, die gaat er onderdoor …..) hetgeen ook gebeurde. We bleven drukken en leken beloond te worden in de 78e minuut. De grensrechter van DVC vlagde doodleuk voor buitenspel, terwijl Sanne scoorde met nog een speelster voor zich. Nu werd het onterechte buitenspel niet genegeerd en het doelpunt afgekeurd. Veel betekenend waren de woorden van de grensrechter “als jullie vlaggen, dan vlag ik ook…..duh! We bleven nog een aantal kansen krijgen, maar het mocht niet meer baten. Met de chagrijn in ieders lijf moeten we de nederlaag accepteren. Trainer Albert van DVC, was sportief en zei “wij hebben geluk gehad. De gelukkigste heeft gewonnen, niet het beste team”. Leuk en aardig allemaal, maar voor het doel moeten we scherper zijn en de kansen beter benutten.

Moreel zijn we de winnaars en hebben we laten zien tegen teams uit de Ie Klasse (Witkampers en DVC) uitstekend uit de voeten te kunnen. Iemand riep:” Dan moeten we maar kampioen worden”, prima gedachte, maar dan zullen we beter met onze mogelijkheden moeten omgaan en het voetballend goed blijven doen. Maar, de gedachte en instelling is goed. Of het nu zo’n goede keus was van de Gelre-meiden. Volgens mij is het enige voordeel dat Didam dichterbij is dan Varsseveld. Maar het voetbalniveau is echt wel in ons voordeel.